Bezbarwna, klarowna woda nie zawsze oznacza wodę bezpieczną mikrobiologicznie – i to nie jest teza marketingowa. To wniosek z badań laboratoryjnych. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia (Dz.U. 2017 poz. 2294) dopuszczalna liczba bakterii grupy coli w wodzie pitnej wynosi dokładnie 0 jtk/100 ml – zero, bez wyjątków. Jeśli ten próg zostanie przekroczony choćby o jedną jednostkę, woda nie nadaje się do spożycia. Jak sprawdzić, czy Twoja kranówka spełnia ten wymóg? I co zrobić, jeśli nie spełnia? Czytaj dalej.
Źródło: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz.U. 2017 poz. 2294) – norma dla bakterii grupy coli: 0 jtk/100 ml.
Czym jest Escherichia coli i dlaczego może trafić do Twojego kranu?
Escherichia coli (E. coli, pałeczka okrężnicy) to bakteria naturalnie bytująca w przewodzie pokarmowym człowieka i zwierząt – i w tym miejscu jest zupełnie nieszkodliwa. Problem zaczyna się w momencie, gdy trafia do wody pitnej.
Obecność E. coli w wodzie pitnej jest wskaźnikiem fekalnym – oznacza skażenie odchodami i bezpośrednie zagrożenie epidemiologiczne. Innymi słowy: tam gdzie jest E. coli, mogą być też inne patogeny: rotawirusy, Salmonella, Cryptosporidium. Dlatego prawo jest tu bezwzględne.
Norma prawna: Liczba bakterii grupy coli w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi musi wynosić 0 jtk/100 ml (jednostek tworzących kolonie na 100 ml). Podstawa: Rozporządzenie MZ, Dz.U. 2017 poz. 2294.
Skąd bakteria coli bierze się w wodzie z kranu?
Drogi przedostawania się E. coli do sieci wodociągowej są bardziej różnorodne, niż większość ludzi sobie wyobraża. Woda może być czysta na wyjściu ze stacji uzdatniania – i skażona, zanim dotrze do Twojej szklanki.
Nieszczelna kanalizacja i cofka ścieków to najczęstsza przyczyna wtórnego zanieczyszczenia w polskich sieciach wodociągowych. Podczas skoku ciśnienia lub awarii ścieki mogą wniknąć wprost do rur doprowadzających wodę pitną.
Zalania i powodzie powodują, że wody gruntowe nasycone odchodami zwierząt i ludzi infiltrują do ujęć wody, studni i starszych odcinków sieci. Wystarczy jeden intensywny opad, by sytuacja się zmieniła.
Biofilm w instalacjach i nieczyszczone zbiorniki to problem szczególnie w starych budynkach. Biofilm to kolonia bakterii osiadła na wewnętrznej ścianie rury – trudna do usunięcia, trwała i będąca stałym rezerwuarem zanieczyszczeń.
Skażone studnie przydomowe – w przypadku indywidualnych ujęć wody ryzyko jest wielokrotnie wyższe niż przy wodociągu miejskim, szczególnie na terenach wiejskich, gdzie szamba i pola nawożone gnojowicą są w bezpośrednim sąsiedztwie.
Źródło: Klasyfikacja źródeł zanieczyszczeń mikrobiologicznych wody pitnej na podstawie: Rozporządzenie MZ Dz.U. 2017 poz. 2294 oraz wytyczne WHO „Guidelines for Drinking-water Quality” (4th ed.).
Legionella w wodzie – zagrożenie, o którym mało kto mówi.
Obok bakterii coli, drugim poważnym zagrożeniem mikrobiologicznym w polskich instalacjach wodnych jest Legionella sp. – bakteria, która nie pochodzi z zewnętrznego skażenia, lecz rozwija się bezpośrednio w rurach i zbiornikach wodnych w Twoim domu.
Legionella mnoży się w instalacjach wodnych w temperaturze 25–45°C. Zakażenie nie następuje przez wypicie wody, lecz przez wdychanie aerozolu wodnego – np. podczas korzystania z prysznica, wanny z hydromasażem lub nawilżacza powietrza.
Konsekwencje zdrowotne mogą być poważne: choroba legionistów to ciężkie zapalenie płuc z wysoką śmiertelnością u osób starszych i z obniżoną odpornością. Łagodniejszą formą jest gorączka Pontiac – przebiegająca jak grypa, trudna do właściwego rozpoznania.
Kto jest szczególnie narażony na Legionellę: Seniorzy powyżej 65 roku życia, osoby palące, pacjenci onkologiczni, osoby po przeszczepach – u nich śmiertelność wywołana chorobą legionistów jest znacząco wyższa niż w populacji ogólnej.
Norma sanitarna dla Legionelli
Przepisy są równie rygorystyczne jak dla E. coli: norma sanitarna dla wody przeznaczonej do spożycia wymaga braku wykrywalności Legionella sp. w 100 ml próbki. Każdy wynik powyżej granicy wykrywalności (1 jtk/100 ml) oznacza niezgodność z wymogami prawnymi i konieczność natychmiastowych działań naprawczych.
Problem instalacyjny Legionelli polega na tym, że filtracja mechaniczna (np. popularny dzbanek filtrujący) w ogóle jej nie dotyczy – bakteria nie dostaje się do wody z zewnątrz, lecz namnażana jest wewnątrz systemu. Rozwiązaniem jest dezynfekcja termiczna (utrzymanie temperatury ciepłej wody powyżej 55°C), dezynfekcja UV lub stosowanie odpowiednich filtrów z elementem bakteriostatycznym.
Źródło: Norma dla Legionella sp. w wodzie pitnej: brak wykrywalności w 100 ml próbki. Metoda badania: PN-EN ISO 11731. Podstawa: Rozporządzenie MZ Dz.U. 2017 poz. 2294.
Wyniki badań laboratoryjnych – konkretne dane
Samo deklarowanie bezpieczeństwa wody to za mało. Jedynym dowodem są wyniki badań wykonanych przez akredytowane laboratorium. Poniżej prezentujemy rzeczywiste wyniki mikrobiologiczne oraz parametry metali ciężkich z raportu laboratoryjnego.
Badanie: Badanie wykonane przez akredytowane laboratorium GBA Polska Sp. z o.o. (nr raportu: W/0/03/2024/1071/FM/1). Metody: PN-EN ISO 9308-1 (bakterie grupy coli), PN-EN ISO 11731 (Legionella sp.). Granica wykrywalności: 1 jtk/100 ml.
Parametry mikrobiologiczne
| Parametr | Wynik badania | Norma (MZ) |
| Liczba bakterii grupy coli | 0 jtk/100 ml | 0 jtk/100 ml |
| Legionella sp. | nie wykryto | brak wykrywalności |
Co te wyniki oznaczają: W badanej próbce nie stwierdzono obecności E. coli ani Legionelli. Woda spełnia wymogi Rozporządzenia Ministra Zdrowia. To nie są deklaracje – to wyniki metod akredytowanych.
Parametry metali ciężkich
Ten sam raport laboratoryjny obejmował również analizę metali ciężkich – zanieczyszczeń, które nie mają zapachu ani smaku, a których długotrwałe spożywanie powoduje poważne skutki zdrowotne.
| Metal ciężki | Wynik badania | Norma (MZ) |
| Arsen (As) | <1,0 µg/l | ≤10 µg/l |
| Kadm (Cd) | <0,50 µg/l | ≤5 µg/l |
| Ołów (Pb) | <0,50 µg/l | ≤10 µg/l |
| Rtęć (Hg) | <0,10 µg/l | ≤1 µg/l |
Wszystkie cztery parametry metali ciężkich kształtują się znacznie poniżej dopuszczalnych norm – ołów poniżej 5% normy, rtęć poniżej 10% normy. To istotna informacja dla rodzin z dziećmi, gdzie narażenie na ołów i rtęć w wodzie pitnej może wpływać na rozwój neurologiczny dziecka.
Źródło: Wyniki z raportu laboratoryjnego GBA Polska Sp. z o.o., nr W/0/03/2024/1071/FM/1. Normy zgodne z Rozporządzeniem MZ Dz.U. 2017 poz. 2294 oraz Dyrektywą Parlamentu Europejskiego 2020/2184 ws. jakości wody pitnej.
Objawy zakażenia E. coli – kiedy woda mogła być przyczyną?
Zakażenie E. coli z wody pitnej daje objawy przede wszystkim ze strony układu pokarmowego i dróg moczowych – i wiele osób przez długi czas nie łączy ich z wodą z kranu, bo przecież 'woda z kranu jest bezpieczna’.
Klasyczny przebieg zakażenia patogenną E. coli: 1–3 dni po wypiciu skażonej wody pojawiają się nudności, ostra biegunka (wodnista, a następnie krwista), skurczowe bóle brzucha, wymioty i gorączka. Do tego dochodzi ryzyko odwodnienia – szczególnie niebezpieczne u dzieci i seniorów.
W przypadku zakażeń dróg moczowych wywołanych uropatogenną E. coli (UPEC) objawy są inne: pieczenie podczas oddawania moczu, częste parcie na pęcherz, bóle w okolicy lędźwiowej. To najczęstsza przyczyna zakażeń układu moczowego (ZUM) u kobiet.
Kiedy jechać na izbę przyjęć: Krwista biegunka, objawy odwodnienia (suchość ust, brak oddawania moczu, splątanie) lub gorączka powyżej 38,5°C – szczególnie u dziecka lub osoby starszej – wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Najgroźniejsze powikłanie: Zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS)
Szczep E. coli O157:H7 produkuje toksynę Shiga, która może wywołać HUS – stan zagrożenia życia prowadzący do ostrej niewydolności nerek. Dotyczy to najczęściej dzieci poniżej 5 roku życia i osób starszych. To właśnie dlatego profilaktyka – eliminacja bakterii u źródła – jest jedyną rozsądną strategią dla rodzin z dziećmi.
Do uzupełnienia: Do uzupełnienia: dane ECDC lub GIS dot. liczby przypadków HUS w Polsce / Europie w ostatnich latach.
Różne oblicza bakterii coli – przegląd szczepów
Nie każda E. coli jest tak samo niebezpieczna. Poniżej zestawienie najważniejszych szczepów i ich związek z wodą pitną:
| Szczep E. coli | Główne ryzyko zdrowotne | Typowe źródło |
| EPEC (enteropatogenna) | Biegunka u niemowląt | Skażona woda, mleko |
| ETEC (enterotoksyczna) | ’Biegunka podróżnych’ | Woda, surowe warzywa |
| EHEC / O157:H7 (Shiga) | HUS, krwawa biegunka | Woda, surowe mięso |
| UPEC (uropatogenna) | Zakażenia dróg moczowych | Zanieczyszczona woda |
| EIEC (enteroinwazyjna) | Objawy podobne do dyzenterii | Skażona woda pitna |
Czy sama filtracja mechaniczna wystarczy? Nie.
To jedno z najczęstszych nieporozumień dotyczących uzdatniania wody. Filtry mechaniczne usuwają osad i mętność, ale nie eliminują zagrożenia mikrobiologicznego – chyba że system jest odpowiednio zaprojektowany, dobrany do konkretnego zagrożenia i regularnie serwisowany.
Standardowy filtr podkuchenny z wkładem węglowym poprawia smak i zapach wody, redukuje chlor i część metali ciężkich. Nie jest jednak przeznaczony do eliminacji żywych bakterii. Bakteria E. coli ma rozmiar 1–3 mikrony – przedostaje się swobodnie przez większość filtrów węglowych.
Dlatego w badaniach laboratoryjnych liczy się: pełna analiza mikrobiologiczna (E. coli, Legionella, ogólna liczba mikroorganizmów), zgodność z normami rozporządzenia MZ i raport z akredytowanego laboratorium. Bez tych trzech elementów nie masz pewności co do jakości wody – nawet jeśli w kranówce zamontowałeś filtr.
Metody o udowodnionej skuteczności wobec E. coli i Legionelli
Odwrócona osmoza (RO) to technologia, która usuwa z wody niemal wszystko – bakterie (w tym E. coli), wirusy, metale ciężkie, chlor, mikroplastik, pozostałości leków i hormonów. Membrana osmotyczna ma pory o średnicy 0,0001 mikrona – bakteria E. coli (1–3 mikrony) fizycznie nie jest w stanie jej pokonać. Uwaga: czysta RO produkuje wodę demineralizowaną, dlatego dobrej jakości systemy łączą membranę z remineralizacją.
Filtry ceramiczne z porami 0,2–0,5 mikrona zatrzymują skutecznie bakterie i pierwotniaki – mechanicznie, bez chemii. Są niezawodne wobec E. coli, wymagają jednak regularnej kontroli integralności membrany.
Promieniowanie UV niszczy DNA bakterii i wirusów (w tym E. coli i Legionelli), uniemożliwiając ich rozmnażanie. Nie usuwa jednak zanieczyszczeń chemicznych – dlatego UV jest najskuteczniejsze jako element wielostopniowego systemu, a nie samodzielna metoda.
Dezynfekcja termiczna Legionelli: utrzymanie temperatury ciepłej wody użytkowej powyżej 55°C (optymalnie 60°C) przez cały czas cyrkulacji eliminuje Legionellę w instalacji. To rozwiązanie infrastrukturalne – szczególnie istotne w budynkach wielorodzinnych i obiektach użyteczności publicznej.
Najnowocześniejsza wielostopniowa, 9-stopniowa filtracja wody kranowej w systemie Genesis, łączy oczyszczanie mechaniczne, sorpcyjne oraz separację membranową opartą na nowoczesnej membranie kapilarnej (hollow fiber), rewitalizacja wody na kamieniach szlachetnych i półszlachetnych, strukturyzacja wody po oczyszczeniu na wodzie energetycznej GRANDERA.
Membrana kapilarna:
-
posiada mikropory w zakresie ultrafiltracji,
-
stanowi fizyczną barierę dla bakterii (np. E. coli) oraz większości mikroorganizmów,
-
zatrzymuje zawiesiny i cząstki stałe,
-
ogranicza ryzyko przenikania wirusów (w zależności od klasy membrany).
W odróżnieniu od klasycznej odwróconej osmozy, systemy kapilarne:
-
nie powodują pełnej demineralizacji wody,
-
mogą pracować w trybie przepływowym,
-
nie generują odrzutu wody (w zależności od konstrukcji).
Efekt technologiczny systemu 9-stopniowego
✔ skuteczne oczyszczenie mikrobiologiczne,
✔ redukcja chloru, metali ciężkich i zanieczyszczeń organicznych,
✔ poprawa smaku i zapachu wody,
✔ stabilizacja parametrów mineralnych,
✔ redukcja twardości (ograniczenie odkładania się kamienia),
✔ uzyskanie wody o profilu zbliżonym do wody źródlanej – miękkiej i stabilnej fizykochemicznie.
W praktyce oznacza to wodę:
-
czystą mikrobiologicznie,
-
zachowującą korzystny profil mineralny,
-
mniej agresywną niż woda po pełnej demineralizacji RO,
-
przygotowaną do codziennego spożycia.
To rozwiązanie integrujące oczyszczanie i stabilizację jakości w jednym urządzeniu.
Genesis 9.X.PRO – REWOLUCJA OCZYSZCZANIA WODY
Jak sprawdzić, czy woda z Twojego kranu jest bezpieczna?
Woda może być skażona bakterią coli lub Legionellą i nie mieć żadnych widocznych cech – nie będzie mętna, nie będzie śmierdzieć. Jedynym sposobem na pewność jest badanie mikrobiologiczne wykonane przez akredytowane laboratorium.
W Polsce możesz to zrobić na trzy sposoby. Pierwszy: zgłosić się do lokalnego Sanepidu – przy podejrzeniu skażenia badanie jest bezpłatne lub odpłatne symbolicznie. Drugi: zamówić komercyjne badanie wody w akredytowanym laboratorium (koszt: zwykle 100–250 zł za pełny panel mikrobiologiczny obejmujący bakterie coli, Legionellę i ogólną liczbę mikroorganizmów). Trzeci: skorzystać z domowych testów orientacyjnych – są szybkie, ale dają wyniki znacznie mniej wiarygodne niż pełna analiza laboratoryjna.
Ważna różnica: wyniki badania wodociągowego dostępne na stronie Twojej gminy pokazują wodę na wyjściu z zakładu uzdatniania – nie uwzględniają tego, co dzieje się w rurach prowadzących przez starą instalację do Twojego mieszkania.
Sygnały ostrzegawcze, których nie należy ignorować
Nawet bez badań laboratoryjnych pewne sygnały powinny skłonić Cię do działania: zmiana zapachu kranówki (zwłaszcza stęchły lub chlorowy), mętność lub zmiana barwy wody, metaliczny smak, a przede wszystkim – komunikat Sanepidu o skażeniu sieci w Twojej okolicy. Komunikaty te są publikowane na stronach gmin i lokalnych Sanepidów.
Źródło: Procedura monitoringu jakości wody i obowiązki informacyjne wobec mieszkańców: Rozporządzenie MZ Dz.U. 2017 poz. 2294, §14–16 oraz ustawa Prawo wodne (Dz.U. 2017 poz. 1566).
Jak skutecznie chronić rodzinę – od badań do systemu filtracji
Bezpieczeństwo Twojej rodziny zależy od jednego prostego faktu: uzdatnianie wody na poziomie wodociągu to za mało, jeśli Twoja instalacja ma więcej niż 20 lat. Dlatego coraz więcej świadomych rodzin decyduje się na własny system filtracji lub rewitalizacji wody – jako ostatnią linię obrony między rurą a szklanką.
Wybierając system filtracji, warto opierać się na twardych danych, a nie na deklaracjach producenta. Pytaj o raport z akredytowanego laboratorium – zgodny z metodami PN-EN ISO 9308-1 (dla E. coli) i PN-EN ISO 11731 (dla Legionelli). To jedyny standard, który daje rzeczywistą pewność.
Systemy rewitalizacji wody – filtracja plus jakość
Nowoczesne systemy przepływowe łączą kilka stopni filtracji z rewitalizacją mineralną. Minerały takie jak szungit, kryształ górski, ametyst i turmalin nie tylko nie wpływają negatywnie na bezpieczeństwo mikrobiologiczne – działają też jako naturalne media o właściwościach bakteriostatycznych.
Systemy te wpływają na parametry fizykochemiczne wody: ujemny potencjał redoks (ORP), alkaliczne pH, strukturę drobnocząsteczkową. Woda o ujemnym ORP wykazuje właściwości antyoksydacyjne, woda alkaliczna wspiera naturalne mechanizmy regulacji pH organizmu.
Ważne dla osób szukających ekonomicznego rozwiązania: koszt uzdatnienia litra wody spada po amortyzacji urządzenia do 40–60 groszy – kilka razy mniej niż woda butelkowana, bez plastiku i bez ryzyka mikroplastiku.
Argument ekonomiczny: Przeciętna polska rodzina wydaje na wodę butelkowaną 80–150 zł miesięcznie. System filtracji zwraca się średnio w 18–24 miesiące. Po tym czasie każdy litr kosztuje kilkadziesiąt groszy – i jest potwierdzony badaniem laboratoryjnym.
Dlaczego woda butelkowana nie jest rozwiązaniem?
Woda w plastikowej butelce to bisfenol A (BPA) i ftalany migrujące z plastiku, mikroplastik (wykrywalny w ludzkiej krwi i łożysku), ogromny koszt ekologiczny i finansowy – oraz złudne poczucie bezpieczeństwa, bo badania pokazują, że woda butelkowana nie zawsze spełnia normy mikrobiologiczne. Ustawa kaucjalna z 2024 roku zmienia koszty wody butelkowanej – Polacy już odczuwają to przy kasie.
Pierwsze kroki – co zrobić już dziś?
Nawet zanim zdecydujesz się na stały system filtracji, są działania, które możesz wdrożyć natychmiast:
Gotuj wodę przeznaczoną do picia i gotowania – 1 minuta wrzenia niszczy 100% bakterii E. coli. To metoda niezawodna wobec zagrożeń mikrobiologicznych, choć nie usuwa zanieczyszczeń chemicznych ani metali ciężkich.
Zamów badanie mikrobiologiczne wody w swoim domu. Pełny panel powinien obejmować: bakterie grupy coli, Legionella sp. oraz ogólną liczbę mikroorganizmów. Koszt to 100–250 zł w akredytowanym laboratorium – jednorazowa kwota, która daje pewność na lata.
Regularnie płucz instalację i wymieniaj wkłady filtracyjne zgodnie z zaleceniami producenta. Zaniedbany filtr z przeterminowanym wkładem może stać się siedliskiem biofilmu i źródłem bakterii zamiast ochrony przed nimi.
Kontroluj temperaturę ciepłej wody użytkowej – powinna przekraczać 55°C, co eliminuje ryzyko rozwoju Legionelli w instalacji.
Przepłucz kran przez 30–60 sekund przed pierwszym użyciem rano. Woda stojąca w rurach przez noc ma wyższe stężenie zanieczyszczeń mikrobiologicznych i chemicznych.
Najczęstsze pytania o bakterię coli i Legionellę w wodzie (FAQ)
Czy woda z kranu w Polsce jest bezpieczna do picia w 2025/2026?
W większości dużych miast – tak, po wyjściu ze stacji uzdatniania. Ryzyko rośnie wraz z wiekiem sieci dystrybucji i instalacji wewnętrznej budynku. Osoby z małymi dziećmi, kobiety w ciąży i seniorzy powinni korzystać z dodatkowej, potwierdzonej badaniami filtracji.
Czy chlorowanie niszczy E. coli i Legionellę?
Chlor stosowany w wodociągach skutecznie niszczy E. coli na etapie uzdatniania. Problem pojawia się, gdy chlor 'zużyje się’ zanim woda dotrze do końca sieci lub gdy nastąpi wtórne zanieczyszczenie. W przypadku Legionelli chlorowanie ogranicza jej wzrost, ale nie eliminuje jej z biofilmu wewnątrz instalacji – dlatego dezynfekcja termiczna jest skuteczniejsza.
Jak długo E. coli przeżywa w wodzie?
W temperaturze pokojowej E. coli przeżywa od kilku godzin do kilku dni. W zimnej wodzie (poniżej 10°C) – nawet do kilku tygodni. Dlatego woda stojąca w rurach przez noc jest potencjalnie bardziej ryzykowna niż świeżo przepuszczona – szczególnie w starych instalacjach.
Czy filtry Brita usuwają bakterię coli?
Standardowe filtry węglowe (dzbanki filtrujące) nie są przeznaczone do usuwania bakterii. Redukują chlor, metale ciężkie i poprawiają smak, ale nie chronią przed E. coli ani Legionellą. Do eliminacji zagrożeń mikrobiologicznych potrzebny jest filtr ceramiczny, membrana RO lub lampa UV.
Czym różni się E. coli od Legionelli jako zagrożenie wodne?
- coli pochodzi ze skażenia zewnętrznego (fekalne) i dostaje się do wody ze środowiska. Legionella namnażana jest wewnątrz instalacji wodnej. E. coli zakaża drogą pokarmową – przez picie. Legionella zakaża drogą wziewną – przez wdychanie pary i aerozolu. Obie wymagają innych metod eliminacji i obie objęte są normą: 0 jtk/100 ml.
Czy można pić wodę z kranu podczas ostrzeżenia Sanepidu?
Nie. W przypadku komunikatu o skażeniu mikrobiologicznym wody w sieci – nawet gotowana woda jest dopuszczalna wyłącznie do celów sanitarnych, nie do bezpośredniego spożycia. Czekaj na oficjalne odwołanie zakazu wydane przez właściwy Sanepid.
Bezpieczeństwo wody to kwestia badań, nie wiary
Bezpieczeństwo wody pitnej to nie kwestia przekonań ani marketingu. To kwestia: badań, norm i wyniku 0 jtk/100 ml.
Dwie bakterie, które powinny być brane pod uwagę przez każdą świadomą rodzinę, to E. coli – jako wskaźnik fekalnego skażenia wody – i Legionella, namnażana w samej instalacji. Obie objęte są tymi samymi, zerowymi normami prawnymi. Obie mogą znajdować się w wodzie, która wygląda zupełnie normalnie.
Krótki plan działania: zamów badanie mikrobiologiczne wody w akredytowanym laboratorium (parametry: bakterie coli metodą PN-EN ISO 9308-1 oraz Legionella metodą PN-EN ISO 11731). Do czasu uzyskania wyników – gotuj wodę lub stosuj sprawdzoną filtrację. Docelowo: zainstaluj wielostopniowy system filtracji, którego skuteczność potwierdzona jest raportem laboratoryjnym, a nie jedynie deklaracją producenta.
Twoje dzieci zasługują na wodę, której możesz być pewna. Nie tylko czystą wizualnie – ale bezpieczną mikrobiologicznie, potwierdzoną badaniem, od rury do szklanki.
Źródło: Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. (Dz.U. 2017 poz. 2294) w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Metody referencyjne: PN-EN ISO 9308-1 (E. coli), PN-EN ISO 11731 (Legionella). Dane laboratoryjne: GBA Polska Sp. z o.o., raport nr W/0/03/2024/1071/FM/1.
Jeśli zdrowie Twoje i Twoich dzieci jest dla Ciebie naprawdę ważne, poznaj nową jakość w oczyszczaniu wody.
Wejdź na stronę i sprawdź, na czym polega ta technologia.
Genesis 9.X.PRO – REWOLUCJA OCZYSZCZANIA WODY